TAŞ-KUŞ, BAŞ VE YAŞ Hasan EJDERHA

Wed, 11 Jul 2007 20:11:00 +0300

“Taş kuşa değse kuş ölür.

Kuş taşa değse kuş ölür”

Dost yemişse aşını muhannetin

Korkarım o aştan taş bile çıkar

Varmışsan kıyısına merhametin

Ne mutlu gözünden yaş bile çıkar

Ah öpsen bir yetimin avucundan

Selamın salacak kuş bile çıkar

Kadir bilmeze dik durursa başın

Kötüyü kovacak baş bile çıkar

.. ( devamı )

AĞARAN Mustafa Alper TAŞ

Wed, 11 Jul 2007 20:08:00 +0300

ağaran

he şeyden sonra

sızlayan sesini alarak yağmurdan

yeni günler içinde kalbimiz

atılır sevmenin dağına.

bir haber takibi

anne mavi yapraklarıyla göz alan

şarkılar içindedir.

sabah, oyunlarında ölümsüz

KİTABA ÇAĞRI SINAVINDA İNSAN Duran BOZ

Wed, 11 Jul 2007 20:07:00 +0300

‘Hem okudum hem de yazdım

Yalan dünya senden bezdim.’

(Türkü)

İnsanın insanlık hallerinin yankılayanı türkülerdir. Âdemoğullarının; İnançlarının, kabullerinin, retlerinin, dökülmüşlüklerinin ve yücelişlerinin kokusuyla bezenmişlerdir. Fırtınalardan geçirtilen ömür sahiplerinin her ânının karşılığını türkülerde bulmak olasıdır. İçten dışa açılışlarda sessizlerin sesi olabilmek, yürek çarpıntılarını tutabilmek cehtini kışkırtırlar. Kimileyin ağıt tonunda, kimileyin acılar renginde, kimileyin de bayram ahenkliliğiyle sararlar dinleyenleri. Her hâlükârda insan sıcaklığının doğurgan kürelerinden ete kemiğe bürünürler. Ki insanlık durumlarından her hangi bir âna denk düşebilirlikleriyle yer tutarlar kalpte.

Çelişkilerin karmaşıklığı içersinde bocalayan gönüllerin bilişmesinin aracısı olurlar. Dağları devindiren duyarlığın dönüştüren gücüyle beslenirler. Alabora edilmiş vakitlerin nabzını tutmayı çığlıklaştırırlar. Okuyanıyla ve dinleyeniyle kıvandırırlar canlılık taşıyanları. Üzerlerine ölü toprağı serpilmişleri ölüm uykularından uyandırırlar. Çavlanlar haliyle çağıldayıp akarlar yürekten yüreğe.

Yalan olanın sahteliği karşısında uyanık tutarlar insanı. Uyaranları terkedilmiş âdemlikten uzaklaştırırlar. Gelip geçici heveslerin yerine baki hevesleri tutamaklaştırırlar hayatta. ‘Söz uçar, yazı kalır.’ Gerçekliğinin sese dönüştürülmüş haliyle insanda.. ( devamı )

[TAVSİYE] Şiir ve Mekân Beşir AYVAZOĞLU

Thu, 05 Jul 2007 20:49:00 +0300

Klasik şairin şehri, hayatın son derece yavaş bir ritimle yaşandığı, tabiatla ilişkisini henüz koparmamış emniyetli bir sığınaktı.

Modern şairin şehri, yani metropolis ise daha dünyevî, zamanı ve kendi geçmişini hızla tüketen, tabiatla bağlarını büyük ölçüde koparmış; üniversiteleri, kütüphaneleri, tiyatroları, operaları, konser salonları, sanatçı kahveleri, ışıl ışıl geceleri ve renkli eğlence hayatıyla cazibeli; çağdaş kölelerin çalıştığı fabrikaları, sendikaları, gecekondu semtleri, mafyası, suç dalgası ve çevre problemleriyle emniyetsiz ve son derece karmaşık bir organizma; içinde yaşayan insanların hem cenneti, hem cehennemi olabilen kaotik bir yaşama çerçevesidir.

Metropolis, şairleri kendine çeken büyüsünü bu kaotik yapısından alır. Paris, modern şiirin babası Baudelaire için hem cennet, hem cehennemdi; ona hem sıkıntı verirdi, hem zevk. Şer Çiçekleri şairi, 1869 yılında yazdığı Spleen adlı şiirinin son mısraında Paris'le ilgili bu karmaşık duygularını benzersiz bir biçiminde özetlemişti: "Seviyorum seni rezil başkent!"

Şer Çiçekleri'nin ilk bölümü olan Paris Tabloları, modern şairin ve şiirin şehirle ilişkisinin alfabesidir. Manzara şiirinde oturduğu çatı katından güzel Paris'i seyrederken hissettiği derin yaşama sevincini anlatan Baudelaire, Akşamın Alacakanlığında adlı şiirinde de şehrin öteki yüzünü, her türlü günahın işlendiği, alkolün, uyuşturucunun ve fuhşun karanlık Paris'ini anlatır. Ne var ki Paris, sefil ve derbeder Baudelaire için her iki çehresiyle de büyülüydü.

Sadece eserlerini 1860'tan sonra veren Fransız şairlerini değil, bütün dünya şiirini deri.. ( devamı )

HALKIN TERÖR KARŞISINDAKİ DERİN SÜKUTU Ali YURTGEZEN

Wed, 13 Jun 2007 21:48:00 +0300

Mostar’ın Kasım 2005 sayısında kendisiyle yapılan bir röportajda Mahir Kaynak, “Halk bir dağ kadar sessizdir. Halktan duyduğunuz ses, sizin verdiğiniz sesin yankısıdır.” diyordu. Halkı fazlaca hafife alan, onu “maddî bir kitle”ye indirgeyen bir iddia bu. Nitekim bu ifadenin yer aldığı bölümlerde halkın “sükût hali”nden ziyade bir “dağ” olması keyfiyetine vurgu yapılıyor; halk, sadece provokatif yüklemelerin nesnesi gibi takdim ediliyordu. Bu topraklarda bin yıldır birlikte yaşıyor olmanın birbirine benzettiği bir “millet”i yok sayarak yeni bir ulus inşa etmek adına resmî ideolojinin tabiata aykırı şablonunu dayatan eğitim sisteminin eğip büktüğü, tereddiye uğratılmış sun’i bir kalabalığı, hiçbir temel değere istinat etmeyen bir güruhu “halk” sayıyorsanız eğer, bunun “maddî bir kitle” olduğuna şüphe yok. Ama Türkiye’de hâlâ geleneksel referans kaynaklarından beslenen sivil gruplar, irfan sahibi, canlı ve aksiyoner topluluklar var. Mahir Kaynak’ın durduğu yerden görülemeyen, ancak içine girince veya içinde olunca fark edilebilen böyle bir halkın varlığı, devletluların ülkeyi anayasal düzen yahut kanunlarla yönettikleri vehmine rağmen, elan da Türkiye’deki huzur, sükun ve akl-ı selimin hakimiyetini sağlayan yegâne faktördür.

Milletin sosyo-kültürel bakımdan daha alt ve kesif kısmı olan halkın, şartları icabı müstakillen fikir üretme, kendiliğinden harekete geçme kabiliyetinden mahrum olduğu, anca.. ( devamı )

EYVAH! TÜRKLER KÜRESEL AKTÖR OLUYORLAR. M.CELAL

Sun, 10 Jun 2007 22:13:00 +0300

Olayları değerlendirirken zamanın ruhunu doğru okumak gerekiyor. Eğer doğru bağlamı bulmazsanız olayları değerlendirirken hataya düşme ihtimaliniz büyüktür. Ve olayı doğru değerlendiremediğiniz doğru teşhisler koyamadığınız için sahih çözümler bulamazsınız. Son olarak meydan gelen terör hadiselerini basit bir Türk-Kürt kavgası olarak görürseniz resmin tamamını göremiyorsunuz demektir. PKK'nın baharda giriştiği eylemler yeni değildir. Zira bu eylemler her bahar başlangıcında yinelenmektedir. Daha önce de büyük şehirlerimizde bombalar patlatılmıştır. Yaklaşık 25 senedir bu terör eylemleri benzer biçimde sürüp gitmektedir. Değişen şey ise bu terör eylemleri ile yaklaşan seçimler arası bağlantı kurularak seçim sonuçlarının dizayn edilmesi çabalarıdır. Türkiye'nin yeni seçim ile oluşacak meclis ile önünde var olan bölgesel güce sahip bir küresel aktör olma fırsatını yitirecek içine kapalı bir bir ulusal devlet olması istenmektedir.

Emperyalizm tarihi bir kavramdır ve temel amacı büyük sömürgeci imparatorlukların inşasıdır. Tarihsel süreç içerisinde ciddi form değişimlerden geçmiş olmasına rağmen gerçekliğini, siyasal ve toplumsal etkisini yitirmemiştir. Günümüzde yaşanan küreselleşme olgusu emperyalizmin farklı bir tezahürünü gündemimize getirmektedir. Günümüzde küresel imparatorluk inşa etmek için işgal hareketlerine gerek duyulmamaktadır. Küresel pazar odaklı üretime dayanan ekonomik sistem sürekli olarak erken kapitalistleşmiş, sermaye birikime sahip teknolojik gelişimini sağlamış merkez ülkelerin avantajına çalışmaktır.

SENET Hasan EJDERHA

Fri, 01 Jun 2007 15:29:00 +0300

SENET

Kaç ırgatın hatırı kalır tarlada, kuş konmasa gene ırgalanır söğüt

Öğüt üstüne öğüt, ağıtın pahası yok, yeşil bir yalnızlığa gebesin sen

Gerçeksen ve varsan, yüreğin var. Öyleyse şiir gerçek, sen gerçeksin

Ali hocam kadar bir yürek yeter açmasına çiçeklerin ve senedi geleceğin.

Öyleyse yürüsün çocuklar, şölenimiz var dostlar başlasın kutlu yolculuklar.

.. ( devamı )

BİR AHLAKÎ ERDEM OLARAK ADALET YAHUT İSM-İ ADL’İN İNSANDA TEZAHÜRÜ İsmail Ferhat GÖKTÜRK

Thu, 24 May 2007 14:21:00 +0300

Adalet, özellikle son dönemlerde en fazla kullandığımız ve en çok ihtiyacını duyduğumuz kavramların başında yer alıyor. Gerek dünya ölçeğinde, gerekse ülke olarak telafisi imkânsız zulümler içinde olduğumuzu düşünür olduk. Adalet, iktidarla otoriteyle dolayısıyla adaletin tevzi noktasında birinci dereceden sorumlu merciler olan yönetimlerle doğrudan ilişkili bir kavramdır. Atalar “devlet küfürle payidar olur ama zulümle olmaz” demişlerdir. Bunlar el-Hak doğrudur ve Müslümanlar tarafından kurulmuş devletler adaleti kendilerine en esaslı anayasal norm olarak almışlardır. Devlet deyince adaleti tesis eden yapı akla gelmiştir hep, “ya devlet başa, ya kuzgun leşe” denmiştir onun için.

Yanılmıyorsam Haccac-ı Zalim’le ilgili anlatılan bir kıssa idi. Bir kısım insanlar Haccac’a adaleti hatırlatmak için görebileceği bir yeri kazmaya başlamışlar. Haccac yanlarına gelip ne yaptıklarını sorduğunda, Hz. Ömer’in adaletini arıyoruz demişler. Haccac da bir kazma alıp kazmaya başlamış. Sen ne yapıyorsun denildiğinde, Hz. Ömer zamanında yaşayan insanları aradığını söylemiş. Buradan hareketle, adalet arayan insanların ya da toplumların adalet duygusunu şahıslarında ne ölçüde yansıttıklarını kontrol etmeleri gerektiği sonucu çıkarılabilir belki. Bu yazıda, adaletin bir ahlakî erdem olarak insana yansıyan boyutlarını anlamaya çalışacağız.

ROMAN NE ANLATIR Hasan EJDERHA

Thu, 24 May 2007 10:12:00 +0300

Roman Ne Anlatır ?

“Roman Ne Anlatır1” Dr. Mehmet NARLI’2nın yeni yayımlanan kitabının adı. Cumhuriyet dönemi 1920-2000 arası Türk romanını incelemiş.

Kitabın arka kapağında muhtevası “Edebiyat eleştirisi, 1980’li yıllardan itibaren, romanın kurgu ve yapı özelliklerine yönelmiş olsa da, Tanzimat’tan bu tarihe kadar, roman eleştirisinin asıl konusu, romanın ne anlattığıdır. Böyle olması da doğaldır; çünkü başlangıcından bu güne, romanımızın en belirgin özelliği, siyasal, sosyal, kültürel bir arka plana ve ortama bağlı olarak gelişmesidir. Bu kitap, romanımızın bu temel özelliğine bağlı kalarak, birbirine bağlı üç soruya cevap aramaktadır. Cumhuriyet’ten neyi anlatır;

ÖMER HAYYAM Hasan EJDERHA

Wed, 23 May 2007 16:53:00 +0300

Ömer Hayyam

Karanlığı kasmadan görüntü tamam; yaşasaydı Hayyam

Gökyüzüne bakmak olurdu moda; rubailer ve şaraba hovarda

İngiliz soyluları hayran Omar’a ve onun gördüklerine

Nizam-ıl Mülk başka bir hançer, alemşumul düşünce.

Selçuklu ve arabik bir yalnızlık, Hasan Sabbah çoğul

Kaç oğul kaç ata binip çıksa Konstantiniye İstanbul

GÜLBANG