| GÜLBANG |
YANAN OCAK M.Alper TAŞ
“Ocağın yana çocuk” demişti, o soğuk mu soğuk şubat günü, fırınlı sobanın başında, darı bazlamasını çevirirken çarpıp un kabını devirdiğimde ninem. “Asıl senin yansın ocağın karı!” dedim ben de kızgınlıkla, gülüverdi. Nasıl gücenmiştim, evimizi, annem, babam, kardeşim hepimiz yanalım ölelim mi yani; nasıl ister bunu bir un kabı devrildi diye… O sene, kıştan kıyametten Düldül’ü göremedik günlerce. Kar, şehre indi ve bilmem filan köye kurtlar inmiş, gören kadın zor kurtarmış canını, çocuğun birini parçalayacakken babası çifteyle vurmuş birini kurtların, diye hikâyeler anlatıldı. Öyle korktuk, ya buraya da gelirlerse, biz portakal alalım derken akşam bahçeden bir kurt üzerimize atlayıp boğazlayıverirse ve kimseler duymazsa öldüğümüzü, annemiz ağlarsa… Sabahın köründe, inekleri yemleyip gelen ninem, ortalık ışımamışken, sabah namazının ardından yaptığı mercimek çorbasını içmemiz için çağırırdı soğuğun elleri kestiği günlerde. Kızgın için ha, ekmek uflayın ha derdi, sanki çorbayla eriyen tahta kaşıkla oyalandıkça biz. Kokusuyla insan doyuran dua çorbasıydı mahlıta çorbası ninemin. Günlerce kızdım ona yine de. Ocağın yansın dedi bana. Onun, sürekli mırıldanan dilinden düşürmediği İsmin Sahibi öğretilmişti hepimize, O’nun uluların dileklerini yerine getirmeyi ne çok sevdiği öğretilmişti çünkü. Anneme söyledim dayanamayıp artık. Anne, ateşe filan dikkat et, soba sönsün iyice. “Oğlum ne oldu da dertlendin bunlara” diyerek güldü annem. “Ninem, ocağın yansın çocuk dedi bana, ilendi” dedim anneme. Öyle çok güldü ki. Bir ulunun ilencinden korkmamasına hayret ettim önce. Sonra oğlum dedi annem, ocağın yansın demek, ocağın ışısın, hep mutlu, bolluk içinde yaşayasın demektir. Nasıl dedim ocak yanarsa nasıl yaşarım orada? Ocak yanar ki yemek pişer, yanar ki sığınırsın kötülükten kendi ocağına dedi annem. Koştum ninemin yanına, kuşluk duasını toplamaktan kalkan nineme “karıııı diye bağırdım kocakarıııı ocağın yansın senin de yansın ki içelim çorbalarınıııı!” Kuru yapraklar gibi avuçlarının arasına alıp yüzümü, mırıldanmaya devam etti gülerek. 15:09 - 31/1/2007 - yorum yaz
|
Hakkımda Dostlar güzel gözlerini ekrana düşürsünler ki bizde kendimizi görelim. Ana Sayfa Profilim Arşiv Gülbang Sipesifik Sayıları Kategoriler Son Yazılar - TAŞ-KUŞ, BAŞ VE YAŞ Hasan EJDERHA - AĞARAN Mustafa Alper TAŞ - KİTABA ÇAĞRI SINAVINDA İNSAN Duran BOZ - [TAVSİYE] Şiir ve Mekân Beşir AYVAZOĞLU - HALKIN TERÖR KARŞISINDAKİ DERİN SÜKUTU Ali YURTGEZEN - EYVAH! TÜRKLER KÜRESEL AKTÖR OLUYORLAR. M.CELAL - SENET Hasan EJDERHA - BİR AHLAKÎ ERDEM OLARAK ADALET YAHUT İSM-İ ADL’İN İNSANDA - ROMAN NE ANLATIR Hasan EJDERHA - ÖMER HAYYAM Hasan EJDERHA - HİCAZ YOLUNDA 'TERKİB' BULMAK Ali YURTGEZEN - İSTANBUL'U AÇ GÜLZÂR YAP Ali YURTGEZEN - EVLİLİK BİLİMİ ÖLDÜRÜR MÜ? M.Celal - YANAN OCAK M.Alper TAŞ - KUZU OLDUM MELEDİM ARDIN SIRA Mehmet MUHARREMOĞLU - DEĞERLER ÂSİTÂNESİ: İSTANBUL İsmail GÖKTÜRK - ŞİİR RESMİ Hasan EJDERHA - KIŞ YOLCUSU M.Alper TAŞ - KİTAP VE DİL Ahmet Doğan İLBEY - BÜTÜN YOLLAR SANA ÇIKIYOR Sebahattin ÇELEBİ Arkadaşlarım • gokyuzudergisi • bloglist • veinsan • derinedebiyat |